Postoje 2 glavne verzije ragbija: ragbi 13 i ragbi 15 (Rugby League i Rugby Union). Pored broja igrača razlikuju se i po pravilima. Dve struje razlikuju se među sobom kao dva različita sporta, sa različitim savezima. Postoje i verzije sa manje igrača - ragbi 7 po pravilima ragbi 15 i ragbi 9 po pravilima ragbija 13. Ove verzije se odlikuju sa manjim brojem kontakata, bržom igrom i kraće traju.

Osnovna razlika između 2 sporta je u tome što kada igrač bude oboren u ragbiju 13 igra se play the ball, a u ragbiju 15 formira se rak. Prilikom play the ball-a 2 igrača napadačkog tima staju jedan iza drugog, a još 2 odbrambena igrača isto tako staju naspram njih.Odbrambeni tim se povlači 10 metara unazad. Samo izvođenje se vrši tako što prvi napadčki igrač (onaj koji je oboren) lagano šutne loptu igraču iza njega, a ovaj dalje može sam da igra ili da dodaje dalje. Kod ragbija 15 oboreni igrač je dužan da pusti loptu, i formira se rak. Cilj i jedne idruge ekipe je da preguraju protivnika i da lopta ostane iza njihovih nogu. U ragbiju 13 u jednom napadu igrači napadačke ekipe mogu biti oboreni najviše 5 puta, posle čega moraju da predaju loptu protivničkom timu, a u ragbiju 15 mogu biti obarani neograničen broj puta.

Najosnovnije pravilo svih ragbija je da se lopta ne sme bacati unapred, osim kada se šutira. Cilj igre je preneti loptu u protivnički gol prostor - esej. Za to se dobija određen broj poena, a zatim se šutira pretvaranje za manji broj poena. Tačan broj poena zavisi od ragbija do ragbija.

Ragbi je po popularnosti treći sport u svetu. Prema statistici, najgledanije su Olimpijske igre, zatim Svetsko prvenstvo u fudbalu, a onda Svetsko prvenstvo u ragbiju. Igra se na svim kontinentima, najzastupljeniji je u Australiji, Novom Zelandu, poslednjih godina postaje popularan i u Argentini, dominantan je u Engleskoj, Irskoj, Velsu, Škotskoj i Francuskoj.